Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ

Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ

          Μια σημαντική νίκη σημειώθηκε με την δήλωση αποχής όλων των συμβολαιογράφων πανελλαδικά πλέον (μετά την τελευταία συνεδρίαση του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Εφετείων Αθηνών- Πειραιώς – Αιγαίου & Δωδεκανήσου) από την διενέργεια κάθε είδους πλειστηριασμού μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους. Όμως, πέραν του αντικειμενικού γεγονότος ότι πρόκειται για μια πρόσκαιρη νίκη που πρέπει να προασπιστεί για να συνεχίσουμε να προχωράμε προς τον στόχο της ολοκληρωτικής ήττας του καθεστώτος, ο τρόπος χειρισμού της καθεστωτικής μεριάς επί του θέματος πρέπει να μας δείξει συγκεκριμένα πράγματα για τις επόμενες κινήσεις του Αντικαθεστωτικού Μετώπου.

          Πρώτα από όλα η αιτιολογία των συμβολαιογράφων για την αποχή τους κατατάσσει αυτομάτως στην καθεστωτική πλευρά: δηλώνοντας αποχή για «λόγους ασφαλείας» και φόβο για την προσωπική τους ακεραιότητα δίνουν την τυπική λαβή στο καθεστώς για φασιστικού τύπου πράξεις επιβολής. Οι σωστοί λόγοι αποχής που έπρεπε να δηλώσουν για να θεωρηθεί έστω και ένας από αυτούς υπέρ του Λαού, του Έθνους και της Χώρας θα έπρεπε να αφορούν την προστασία Συνταγματικών Δικαιωμάτων των Πολιτών καθώς και την προστασία της Δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας από την έμμεση δήμευση που επιφέρουν οι πλειστηριασμοί, κάτι που απαγορεύεται ακόμα και σε περιόδους κρίσης.

          Συνεπώς, και εφ’ όσον αυτό ισχύει για την ομάδα των συμβολαιογράφων και υπακούν στην νομιμότητα μόνο υπό το κράτος του φόβου, αυτός ο φόβος τους πρέπει να καλλιεργηθεί και να ενταθεί ώστε να συνεχίσουν να συμμορφώνονται με την Συνταγματική τάξη.

          Η αντίδραση της ΕΕΤ (Ελληνική Ένωση Τραπεζών) που ισχυρίζεται ότι «η τραπεζική πίστη (την οποία οι ίδιες οι τράπεζες υπέσκαψαν με την ασύστολη χορήγηση δανείων με σκαιές διαδικασίες υπέρ υμετέρων ή ελλιπέστατο έλεγχο δυνατότητας του δανειολήπτη να ανταποκριθεί, πέραν της άκρατης δανειοδότησης με βάση εισοδήματα του μέλλοντος σε κόμματα που δεν είχαν νόμιμο τρόπο εξασφάλισης ποσοστού ψήφων του μέλλοντος, ελλιπή αποθεματικά, κ.ο.κ.) … αντίκειται στο Σύνταγμα» να μην προστατεύεται εις βάρος του συνόλου των πολιτών και του έθνους (!), αποκαλύπτει τα εξής: ότι κατ’ αρχάς δεν έχουν ενδοιασμούς στο να φαλκιδεύσουν το τί προστατεύει και τί δεν προστατεύει το Σύνταγμα, ότι επιθυμούν να τους ανατεθεί αρμοδιότητα διεξαγωγής πλειστηριασμών και βεβαίως ότι έχουν/αναλάβει έναντι/από  των Μνημονιακών αρχών να απαλλοτριώσουν ουσιαστικά σε καθεστώς δήμευσης και αρπαγής την Δημόσια και ιδιωτική περιουσία της Ελλάδος.

          Η απειλή των τραπεζών ότι δεν θα χορηγούν δάνεια σαφώς δεν αφορά την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων Πολιτών και των Λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων που ούτως ή άλλως είναι αποκλεισμένοι από τέτοιες χρηματοδοτικές επιλογές (έλλειψη ενημερότητας, καταγραφής στον Τειρεσία, κλπ) ή αφορούν τραπεζικά προϊόντα που και πάλι μέσω περαιτέρω δέσμευσης των Πολιτών καταλήγουν στα άπατα κρατικά ταμεία. Αφορά λοιπόν το καθεστώς που στηρίζεται σε αυτού του είδους τις δανειοδοτήσεις (π.χ. fraport) και είναι ακόμα μια έκκληση για φασιστικές πράξεις καταστολής και πλιάτσικου.

          Συνεπώς, θα πρέπει με κάθε τρόπο να καταστεί η διαδικασία του πλειστηριασμού κάθε είδους και ύψους υπέρμετρα κοστοβόρα και προβληματική οικονομικά και επικοινωνιακά για τις τράπεζες.

          Τέλος, οι παρεμβάσεις των αλλοδαπών Μνημονιακών αρχών επιβολής και Κατοχής για αυτό το θέμα δείχνουν ότι στόχος είναι η απαλλοτρίωση και μεταφορά σε ξένα χέρια της Δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας της Ελλάδας ασχέτως εάν (ή με την επιδίωξη να) οι Πολίτες της και το Δημόσιο παραμείνουν ανυπέρβλητα χρεωμένοι.

          Πρόκειται δηλαδή για βασική μάχη και έκφανση του Οικονομικού Επεκτατικού Πολέμου που διεξάγεται στην Ευρώπη αυτά τα χρόνια. Η μάχη των πλειστηριασμών είναι το τωρινό οικονομικό Στάλινγκραντ και θα πρέπει να καταρρεύσουν ολοκληρωτικά υπό την πίεση του Αντικαθεστωτικού Μετώπου.

Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα…

Share