ΠΕΡΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ

ΠΕΡΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ

Μια βασική τακτική του Γκέμπελς όσον αφορά την επιμέλεια και εξάπλωση της προπαγάνδας είχε δυο πτυχές: πρώτα η άρνηση και μη παραδοχή του εγκλήματος από τον πραγματικό δράστη και δεύτερον ο καταλογισμός του εγκλήματος στον αντίπαλο. Μια άλλη επίσης πολύ βασική τακτική του ήταν η αλλαγή των ορισμών των εννοιών και η στρέβλωση της εντύπωσης της πραγματικότητας με την χρήση παραπλανητικού λεξιλογίου.

          Αυτές οι τακτικές χρησιμοποιούνται επισταμένως στην Μνημονιακή Ελλάδα, ιδιαιτέρως από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (όχι επειδή οι συγκεκριμένοι είναι χειρότεροι από τους προηγούμενους αλλά απλά διότι όπως και ο Χίτλερ χρησιμοποίησαν ψευδεπίγραφα στοιχεία και το όνομα της Αριστεράς για να συνεχίσουν την ίδια φασιστική Μνημονιακή πολιτική των προηγουμένων και άρα χρειάζονται αυτές τις τακτικές ακόμα περισσότερο από τους προηγούμενους που επίσης τις χρησιμοποιούσαν). Έτσι, το Μνημόνιο μετονομάστηκε σε ‘συμφωνία εξόδου από την κρίση’, το κόψιμο των συντάξεων σε ‘αναπροσαρμογή’ και πολλά άλλα τέτοιου είδους βαφτίσια. Ταυτόχρονα, αρνούμενοι την πραγματικότητα και προσάπτοντας την στον αντίπαλο, κατηγορούν π.χ. τους Πολίτες που αντιστέκονται στην Μνημονιακή λαίλαπα ως ‘στρατηγικούς κακοπληρωτές’ που … ‘στρατηγικά’ δέχονται να τους κοπεί το ρεύμα (και όχι γιατί δεν έχουν να πληρώσουν λόγω των Μνημονιακών πολιτικών και των υπέρογκων φόρων που επιβαρύνουν τον λογαριασμό του ρεύματος) ενώ είναι το παράνομο (παρα)κράτος τους που έχει στρατηγική μη πληρωμής προς τους Πολίτες και προς το Κράτος Πρόνοιας που αφορά τους Πολίτες για να εμφανίζουν πλεονάσματα.

          Αντιστοίχως, κατηγορούν ως προστάτες των μεγαλοκαρχαριών/εφοπλιστών/λαμογιών τους Πολίτες οι οποίοι προστατεύουν την Εθνική Δημόσια και ιδιωτική περιουσία από τους κατοχικούς πλειστηριασμούς μαύρης αγοράς (όπου ακίνητα αλλάζουν χέρια για τιμές που δεν αγοράζεις ούτε αυτοκίνητο της σειράς) ενώ είναι το δικό τους παράνομο (παρα)κράτος το οποίο εγγυάται τα καταχρηστικά εισοδήματα των και άρα προστατεύει όλους αυτούς τους υμέτερους μεγαλοκαρχαρίες/λαμόγια/εφοπλιστές είτε με εργολαβίες που εγγυώνται το υπέρ-κέρδος τους και για τις οποίες τους επιχορηγεί το κόστος (!) είτε με εξαιρετικά ευνοϊκή/χαριστική φορολόγηση είτε με άλλου είδους επιδοτήσεις, φωτογραφικές διατάξεις και νομοθετήματα είτε με παρόμοιου τύπου ματσαράγκες.

          Πώς αντιμετωπίζεται λοιπόν ο γκεμπελισμός αυτός;

  1. Δεν αφήνουμε τις κατηγορίες/λάσπη τους να γίνουν μοχλός πίεσης των δράσεων μας (όπως ήδη έχουμε αναπτύξει σε άρθρο μας, π.χ. για τους πλειστηριασμούς, ΔΕΝ μειώνουμε την προστασία της Εθνικής ιδιωτικής και Δημόσιας περιουσίας επιτρέποντας την διεξαγωγή τους έστω και μερικώς -όπως επιδιώκουν να μας εξαναγκάσουν να κάνουμε- για να αποφύγουμε την λάσπη τους αλλά αντιθέτως σκληραίνουμε την στάση μας).
  2. Ακυρώνουμε την λεξιλογική αλλοίωση λέγοντας τα πράγματα με το πραγματικό τους όνομα και τονίζοντας ότι η απόπειρα αλλαγής/σύγχυσης του λεξιλογίου, των εννοιών και του συστημικού πλαισίου είναι δημαγωγική προπαγάνδα.
  3. Συντονιζόμαστε και δεν περιοριζόμαστε μόνο σε πράξεις-αντίδρασης/άμυνας στην επίθεση και επέλαση του Μνημονιακού/Κατοχικού αυτού καθεστώτος αλλά κάνοντας πολύ θόρυβο (με επικοινωνιακή προώθηση, κλπ) ως το αντίπαλο δέος στην επιθετική προπαγάνδα τους, τους ξεσκεπάζουμε και τους ακυρώνουμε τις καραμέλες της προπαγάνδας τους. Κάνοντας δε πάντα τον σωστό αντίλογο, ταυτόχρονα προχωράμε και σε πράξεις (όπως π.χ. νομικές συντονισμένες κινήσεις και δράσεις κοινωνικής επιβολής κατ’ άρθρον 120Σ) τις οποίες για να αντιμετωπίσει το Μνημονιακό/Κατοχικό καθεστώς θα πρέπει να αναγκαστεί να αντιδράσει με τρόπο που να χάνει και το ‘φύλλο συκής’ του και την όποια επίφαση δύναμης ακόμα του απομένει.

…Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα

Share