ΠΕΡΙ ΑΛΛΑΓΗΣ ΦΥΛΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΠΕΡΙ ΑΛΛΑΓΗΣ ΦΥΛΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ

          Η γενική τάση που ακολουθείται αυτή την εποχή στην  Ελλάδα είναι να ωθούν τους Πολίτες να δέχονται τον παραλογισμό σε διάφορες μορφές της καθημερινότητας, όπως ο σύζυγος στο «Ημέρωμα της Στρίγγλας» του Ου. Σαίξπηρ. Αυτό δεν γίνεται άσκοπα και χωρίς σχεδιασμό. Πρόκειται για μια πολιτική η οποία φιλοδοξεί να πετύχει πολλά με ένα χτύπημα τα οποία και θα απαριθμήσουμε αμέσως με το παράδειγμα της δήλωσης αλλαγής φύλου που τροχοδρομείται:

  • Υπονομεύεται ο αυτοπροσδιορισμός του Ανθρώπου: αν και δήθεν ενισχύουν τον αυτοπροσδιορισμό του ανθρώπου αφού μπορεί να επιλέξει το φύλο του επί της ουσίας υπονομεύεται τον υπονομεύουν διότι εισάγουν την έννοια του προσωρινού σε κάτι που είναι μόνιμο. Όταν μπορεί κάποιος να δηλώσει χωρίς καμμία άλλη πρότερη ενέργεια ή απόδειξη περί του θέματος, ουσιαστικά διδάσκεται ότι τίποτε δεν είναι απόλυτο, τίποτε δεν είναι αποδείξιμο, τίποτε δεν είναι αντικειμενικό και τίποτε δεν είναι μόνιμο. Δηλαδή, ο άνθρωπος ως προσωπικότητα βάλλεται ανεπανόρθωτα αφού ένα από τα ποιο βασικά χαρακτηριστικά αυτοπροσδιορισμού γίνεται μεταβλητή και μάλιστα ευκόλως αναιρούμενη.
  • Υπονομεύεται η κοινωνικοποίηση και συμμετοχή του ατόμου στο κοινωνικό σύνολο: όταν μπορείς να δηλώσεις ότι είσαι ένα φύλο ενώ φαινοτυπικά και βιολογικά είσαι το άλλο (δηλαδή χωρίς καμμία βιολογική μετατροπή) τότε το ίδιο το κοινωνικό σύνολο δεν μπορεί να έχει πλήρεις σχέσεις με εσένα ούτε βεβαίως και ίσες σχέσεις αφού το φύλο είναι μεταβλητό. Με ευμετάβολο φύλο η κοινωνικοποίηση χάνει την βάση της και δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε και η κοινωνία.
  • Υπονομεύεται η κοινωνική ασφάλεια: εάν κάποιος που είναι βιολογικά άνδρας έχει δηλώσει και φαίνεται στα χαρτιά στο κράτος ως γυναίκα τίθεται θέμα ασφάλειας και ταυτοποίησης. Σε μία εποχή όπου τα μέτρα ασφαλείας αγγίζουν ή εμπίπτουν στον φασισμό και οι ανάγκες ταυτοποίησης είναι τεράστιες (βλέπε κανονισμούς διαβατηρίων) το ευμετάβολο άνευ ορίου και περιορισμού φύλο κατά προαίρεση, ανάγκη ή συμφέρον, αποτελεί βασικό όπλο υπέρ της εγκληματικότητας και της τρομοκρατίας: φαντάσου έναν άνδρα τρομοκράτη ή κλέφτη ο οποίος όμως δεν υπάρχει για το κράτος και διεθνώς διότι τα αποτυπώματα του και η ύπαρξη του είναι κάτω από όνομα γυναικείο.
  • Υπονομεύεται η αίσθηση της πραγματικότητας στους εξελισσόμενους ανήλικους Πολίτες: όταν ένα παιδί ή νεαρό άτομο βλέπει έναν άνδρα ο οποίος όμως έχει ταυτότητα γυναίκας ή αντιστρόφως διατρέχει τον κίνδυνο να χάσει την επαφή με την πραγματικότητα και να αναπτύξει πολλά ψυχολογικού τύπου προβλήματα και παθήσεις (ακόμα και σχιζοφρενοτυπικού είδους) ακριβώς λόγω αυτής συνεχούς αντίφασης και έλλειψης άρρηκτου δεσμού με κριτήρια πραγματικότητας. Αυτού του είδους την νοσηρή κατάσταση έχει δείξει καλά η ταινία «Κυνόδοντας».
  • Υπονομεύεται η δυνατότητα στο νεαρό άτομο να αναπτύξει σημεία αναφοράς, συνοχής, συνέπειας και υπευθυνότητας: το να δίνεται σε έναν ανήλικο η δυνατότητα να αλλάξει κατά βούληση και εντελώς εικονικά το φύλο του, πέραν του ότι βλάπτει σοβαρά την κοινωνικοποίηση του όσον αφορά την σεξουαλική αλλά και την κοινωνική του εμπειρία με το κοινωνικό του σύνολο και περιβάλλον και την ένταξη του σε αυτό, επί πλέον του μαθαίνει ότι ακόμα και πράγματα τα οποία είναι ή θα έπρεπε να είναι μόνιμα, σταθερά και αναλλοίωτα αλλάζουν εύκολα και ανώδυνα αν το θέλουμε ή αν μας βολεύει. Μία τέτοια προσέγγιση στην ζωή θα του αφαιρέσει κάθε δυνατότητα να αποκτήσει τα στοιχεία της επιτυχίας και της ψυχικής υγείας: να είναι δηλαδή συνεπής και υπεύθυνος, να επενδύει και να εργάζεται σε κάτι και να έρθει σε συμφωνία και δυνατότητα χειρισμού της πραγματικότητας.

Πέραν όλων αυτών, τα ομολογουμένως άρρωστα μυαλά που εισάγουν την έννοια του ‘ό,τι δηλώσεις είσαι’ και προσπαθούν να την επιβάλλουν στην καθημερινότητα και πραγματικότητα μας (κάτι που δεν έχει καμμία σχέση με επίπονη, μακροχρόνια και μόνιμη πραγματική διαδικασία αλλαγής φύλου ούτε με το Δικαίωμα της σεξουαλικής προτίμησης του ατόμου) ακυρώνει την έννοια του κράτους και της κοινωνικής συνοχής και συνύπαρξης αφού ούτε το κράτος μπορεί να γνωρίζει καν την πραγματική σύσταση του πληθυσμού του ούτε και ο συμΠολίτης να γνωρίζει ποιον συναναστρέφεται και αν αυτός ο κάποιος είναι και/ή θα μ παραμείνει αυτό που του παρουσιάστηκε.

Και μόνο από αυτήν την επικίνδυνη από κάθε άποψη και σε κάθε επίπεδο πρόταση-νομοσχέδιο θα έπρεπε να ανακληθούν όλοι οι συμβαλλόμενοι ως ακατάλληλοι και ενδεχομένως ψυχικά διαταραγμένοι και ως εχθροί ή κίνδυνοι κατά της Εθνικής και Κρατικής ασφάλειας.

Βεβαίως ανάκληση και καθαίρεση και περιορισμός μπορεί να υπάρξει μόνο σε ΑμεσοΔημοκρατικά συστήματα και όχι σε καθεστώς αντιπροσώπευσης με προστασία της αυθαιρεσίας/ασυδοσίας και ακαταλληλότητας με ασυλία.

Επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα…

Share